8 συμβουλές για γρήγορη προσαρμογή στο σχολείο.

Σε λίγες ώρες θα ανοίξουν οι πόρτες των σχολείων για να υποδεχτούν χιλιάδες παιδιά, όπως κάθε χρόνο άλλωστε. Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Άλλοι μαθητές αναπολούν το καλοκαίρι και τις στιγμές ξεγνοιασιάς που καλούνται να αποχαιρετήσουν, ενώ άλλοι χαίρονται που θα ξαναδούν γνώριμα πρόσωπα. 

Η ομαλή ένταξη και προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον είναι μία διαδικαδία που δεν μπορεί να γίνει από τη μία στιγμή στην άλλη. Εντούτοις, υπάρχουν κάποια βήματα που μπορούν να την διευκολύνουν και να την επισπεύσουν. Έτσι, οι μαθητές είναι αναγκαίο

• Να προσαρμοστούν σταδιακά στο νέο ωράριο ύπνου, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στο πρωινό ξύπνημα.  
• Να τρώνε ένα καλό πρωινό που τους γεμίζει ενέργεια.
• Να κάνουν θετικές σκέψεις: "θα έχω καλούς δασκάλους και καθηγητές, θα πετύχω υψηλές σχολικές επιδόσεις". 
• Να συναναστρέφονται με συμμαθητές και φίλους που δεν τους αγχώνουν, αλλά τους δημιουργούν ευχάριστα συναισθήματα και τους αποφορτίζουν.
• Να καταγράψουν τα σχολικά είδη που πρέπει να αγοράσουν και να τα διαλέξουν οι ίδιοι. 
• Να οργανώσουν ένα σύστημα μελέτης. 
• Να αρχίσουν σταδιακά τις εξωσχολικές δραστηριότητες. 
• Να αξιοποιούν δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο που έχουν.

 

Στην παρούσα φάση, αλλά και κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, οι γονείς πρέπει να είναι αρωγοί στην προσπάθεια των παιδιών. Έτσι, καλούνται να τα ενθαρρύνουν, να τα επαινούν, αλλά και να θέτουν όρια όταν πρέπει. Σκόπιμο είναι να επισκέπτονται συχνά το σχολείο, να συζητούν και να συνεργάζονται με τους εκπαιδευτικούς. Το σπουδαιότερο, να είναι κοντά στα παιδιά, να τα ακούν, να αφουγκράζονται τις ανησυχίες τους και να τα κάνουν να νιώθουν ασφαλή. 

Καλή και δημιουργική σχολική χρονιά!

 

Μία τάξη, φυλετικά διαχωρισμένη!

"Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane  Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου  κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους  με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων.Το ντοκιμαντέρ αυτό παρουσιάζει την ιστορία εκείνου του μαθήματος, τη μακροχρόνια επιρροή του στα παιδιά και τη δύναμή του που κράτησε τριάντα ολόκληρα χρόνια".

Μία τάξη, φυλετικά διαχωρισμένη - Video Dailymotion

Παγκόσμια Ημέρα του Θεάτρου στην Εκπαίδευση

Από το 2008 η 27η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί από τον Διεθνή Οργανισμό για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (IDEA) ως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου στην Εκπαίδευση. 

Η παιδευτική αξία του θεάτρου είναι ήδη γνωστή από την αρχαία Ελλάδα. Οι Αθηναίοι περνούσαν όλη τους την ημέρα στο θέατρο, καθώς θεωρούσαν ότι μετά την ολοκλήρωση της παράστασης έρχεται η κάθαρση, ανακουφίζονται, λυτρώνονται ψυχικά, γίνονται ανώτεροι και ελεύθεροι άνθρωποι. 

Σήμερα, η "Θεατρική Αγωγή" διδάσκεται στην Ε' και στη ΣΤ' τάξη του Δημοτικού. Σύμφωνα με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο πρόκειται για ένα μάθημα βιωματικού χαρακτήρα, με κύριο στόχο την καλλιέργεια της έκφρασης του παιδιού και την εξοικείωσή του με τη θεατρική πράξη. 

Τα οφέλη του θεατρικού παιχνιδιού πολλαπλά. Μέσα από το "παιχνίδι ρόλων" προωθείται η αρχή της αυτενέργειας του μαθητή, η βιωματική και η συνεργατική μάθηση. Επιπλέον, καλλιεργούνται οι αντιληπτικές ικανότητες των μαθητών και η γλωσσική τους έκφραση.  Το σπουδαιότερο, δίνει κίνητρα σε μαθητές με αποκλίνουσα συμπεριφορά και με χαμηλές επιδόσεις.  

Τα φιλολογικά μαθήματα προσφέρονται αποτελούν γόνιμο έδαφος για το θεατρικό παιχνίδι. Στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών οι μαθητές μπορούν να υποδυθούν τους ήρωες, ακόμα και να ανεβάσουν μια θεατρική παράσταση. Επίσης, στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας πολλαπλές δραστηριότητες διερευνητικής μάθησης καλούν τους μαθητές να υποδυθούν ρόλους "καθημερινών" ηρώων. 

Η βιωματική μάθηση που συνάδει με το θεατρικό παιχνίδι δεν καλλιεργείται μόνο στα πλαίσια του επίσημου αναλυτικού προγράμματος. Το σχολικό βιβλίο αποτελεί υποστηρικτικό υλικό και ο ρόλος του δασκάλου είναι κατευθυντικός και συμβουλευτικός. Το μάθημα αυτό είναι "μάθημα ζωής" και δεν χρειάζεται βαθμούς, διαγωνίσματα και γραπτές εξετάσεις.   

5 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών

Καθιερώθηκε το 1994 από την UNESCO

"Καλός" δάσκαλος είναι αυτός που ....

Μ’ όποιον δάσκαλο καθήσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, λέει η παροιμία. Νέα έρευνα έρχεται να αποδείξει ότι ένας καλός δάσκαλος δεν μεταδίδει στους μαθητές του μόνο γνώσεις, αλλά συμβάλλει καταλυτικά στη μελλοντική ποιότητα της ζωής τους...

Δάσκαλοι και καθηγητές δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων που συμβάλλουν στη βελτίωση της απόδοσης των μαθητών τους στις εξετάσεις φαίνεται ότι επιφέρουν γενικότερες και μακροπρόθεσμες θετικές συνέπειες στη ζωή των μαθητών αυτών, πέραν της ακαδημαϊκής τους ζωής - μεταξύ άλλων, σε δείκτες που αφορούν χαμηλότερα ποσοστά σε εγκυμοσύνες εφήβων, περισσότερες εγγραφές σε πανεπιστήμια και μεγαλύτερους μισθούς, σύμφωνα με νέα έρευνα που παρακολούθησε τη ζωή 2,5 εκατομμυρίων μαθητών σε διάστημα 20 ετών.

Η έρευνα, την οποία πραγματοποίησαν οι οικονομολόγοι Ρατζ Τσέτι και Τζον Φρίντμαν του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και ο Τζόνα Ροκόφ του Πανεπιστημίου Κολούμπια, εξέτασε με λεπτομέρειες την επίδραση των καθηγητών στη ζωή των μαθητών τους. «Το ότι η απόδοση στις εξετάσεις σε βοηθά να μορφωθείς καλύτερα και η καλύτερη μόρφωση συμβάλλει στο να έχεις μεγαλύτερες απολαβές, αυτό είναι κατανοητό από όλους», λέει ο Ρόμπερτ Μέγερ, διευθυντής του ερευνητικού κέντρου στο Πανεπιστήμιο του Γουισκόνσιν. «Ωστόσο αυτή η μελέτη ξεπερνά αυτά τα στάδια και δείχνει πολύ περισσότερα».

Η μελέτη αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά και πολλές σχολικές επιτροπές, που έχουν αρχίσει να συμπεριλαμβάνουν στοιχεία «πρόσθετης αξίας», όπως λέγονται, προκειμένου να προσλάβουν, να απολύσουν καθηγητές ή ακόμη και να αυξομειώσουν τους μισθούς τους. Βέβαια ο εκπαιδευτικός κόσμος είναι διχασμένος. Κάποιοι θεωρούν ότι τέτοιου είδους μετρήσεις κάνουν τους καθηγητές πιο υπεύθυνους, γεγονός που συμβάλλει στη μόρφωση εκατομμυρίων μαθητών. Οι επικριτές, κυρίως οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των καθηγητών, υποστηρίζουν ότι είναι δύσκολο να απομονώσεις τις συνέπειες που μπορεί να έχει καθένας καθηγητής, με αποτέλεσμα το έργο κάποιων να υποτιμηθεί. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν κρίνεις κάποιους καθηγητές μεμονωμένα για έναν χρόνο - η μελέτη της αποδοτικότητάς τους επί πολλά χρόνια δείχνει ότι κάποιοι απλώς είναι καλύτεροι από άλλους.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. Ο μέσος όρος της επιρροής ενός καθηγητή σε έναν μαθητή είναι μέτριος. Αν όλα τα άλλα είναι ίδια, ένας μαθητής που έχει έναν καταπληκτικό καθηγητή για μια χρονιά μεταξύ Δ' Δημοτικού και Β' Γυμνασίου θα κερδίσει σε όλη του τη ζωή 4.600 δολάρια περισσότερα από έναν μαθητή με παρόμοια προέλευση που έχει έναν μέτριο καθηγητή. Ο μαθητής με τον εξαιρετικό καθηγητή θα έχει 0,5% περισσότερες πιθανότητες να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο. Εξάλλου και τα κορίτσια με καλούς εκπαιδευτικούς έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες εγκυμοσύνης κατά τη διάρκεια της εφηβείας τους.

Ισως εξίσου σημαντικό, δεδομένης της δυσκολίας εύρεσης και επιμόρφωσης καταπληκτικών καθηγητών, είναι το ότι η εισοδηματική διαφορά μακροπρόθεσμα μεταξύ μαθητών με μέτριους καθηγητές και εκείνων με χαμηλού επιπέδου καθηγητές είναι το ίδιο σημαντική όσο η διαφορά μεταξύ των μαθητών που είχαν πολύ καλούς καθηγητές και όσων είχαν μέτριους, σύμφωνα με την έρευνα. Αθροιστικά, αυτές οι διαφορές είναι πιθανόν τεράστιες. Πάντως η νέα έρευνα δεν βρήκε αποδείξεις για μια παλαιά πεποίθηση: ότι το να έχεις καλό δάσκαλο στις πρώτες τάξεις του δημοτικού είναι πιο σημαντικό από το να έχεις καλό δάσκαλο αργότερα.

Η αντικατάσταση ενός εκπαιδευτικού που δεν τα καταφέρνει καλά με έναν μέτριο μπορεί να αυξήσει τις αποδοχές των παιδιών μιας τάξης για όλη τους τη ζωή κατά 266.000 δολάρια, εκτιμούν οι οικονομολόγοι. Μόνο μιας τάξης. «Εάν αφήσεις έναν κακό καθηγητή στο σχολείο σου για 10 χρόνια, αντί να τον αντικαταστήσεις έστω με έναν μέτριο, φθάνουμε να μιλάμε για απώλεια εισοδήματος ύψους 2,5 εκατ. δολαρίων», παρατηρεί ο καθηγητής Φρίντμαν, εκ των συγγραφέων της έκθεσης.

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ. Μετά την έρευνα αυτή, θεωρείται πιθανό να τροποποιηθεί η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών σε πολλά αμερικανικά σχολεία και εκτός της ακαδημαϊκής τους παρουσίας να δίνεται σημασία και στα εξωσχολικά θέματα τα οποία συζητούν με τους μαθητές τους, καθώς και στη γενικότερη συμπεριφορά τους. «Ολα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών», παρατηρεί ο δρ Χάνουσεκ, «διότι παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο».

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΚΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ»;
Η μεγαλύτερη επιτυχία για έναν δάσκαλο είναι η... εξαφάνισή του! Δεν πρόκειται όμως για ταχυδακτυλουργία, αλλά για τον μεγαλύτερο στόχο της διδασκαλίας, όπως τον περιγράφει η μεγάλη παιδαγωγός Μαρία Μοντεσόρι. Να μπορεί να πει ο δάσκαλος: «Τα παιδιά τώρα δουλεύουν σαν να μην υπάρχω». Τότε, διά της πλασματικής του απουσίας, η οποία στην πραγματικότητα είναι η πιο αποτελεσματική παρουσία, έχει καθορίσει τους μαθητές του. Εχει επιτύχει. «ΤΑ ΝΕΑ» ζήτησαν από τρεις σύγχρονους δασκάλους, που κατά γενική ομολογία έχουν διακριθεί για τη διδακτική τους ικανότητα, να πουν ποιοι ήταν οι δικοί τους δάσκαλοι που τους καθόρισαν. Και τι σημαίνει, κατά τη δική τους οπτική, καλός δάσκαλος. Η διεθνούς φήμης καθηγήτρια Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος που είναι και ακαδημαϊκός εκτός από ποιμένας και ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθήνας Γεώργιος Μπαμπινιώτης μιλούν για τους δασκάλους τους και για τη διδασκαλία.


Γεώργιος Μπαμπινιώτης
«Θεωρώ την προσφώνηση «δάσκαλε» ως τον πιο τιμητικό τίτλο»
Από τους τίτλους που κατά καιρούς τού αποδίδονται με τις διάφορες ιδιότητές του (καθηγητής, πρόεδρος, πρύτανης κ.ά.), ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης θεωρεί την προσφώνηση «δάσκαλε» ως την πιο τιμητική.
«Αυτό εξηγεί την εκτίμηση που τρέφω προς την ιδιότητα – διορθώνω – προς το λειτούργημα τού δασκάλου σε όλες τής βαθμίδες, από τον δάσκαλο τού δημοτικού μέχρι τον καθηγητή πανεπιστημίου», λέει.
Ποιοι ήταν οι δάσκαλοι που τον καθόρισαν;
«Ευτύχησα να έχω δασκάλους ανθρώπους αφοσιωμένους στην εκπαίδευση πραγματικά λειτουργούς. Ενδεικτικά ξεχωρίζω και αναφέρω τον Ευαγγελάτο (στο δημοτικό), τους Γρηγορόπουλο, Φαλιέρη και Μιχαλόπουλο (στο γυμνάσιο) και τους Θεοδωρακόπουλο, Σταματάκο, Βουρβέρη, Ζακυθηνό, Τωμαδάκη και Κουρμούλη (στο πανεπιστήμιο).
Στον δάσκαλο μου, καθηγητή τής Γλωσσολογίας, Γεώργιο Κουρμούλη οφείλω τη στροφή μου στη γλωσσολογία, όταν μου δόθηκε (μαζί με άλλους) η ευκαιρία να συμμετάσχω σε ένα σεμινάριο για τη Μυκηναϊκή γραφή και γλώσσα τα χρόνια που αποκρυπτογραφήθηκε η Γραμμική Γραφή Β’ και να μυηθώ στην επιστήμη τής γλώσσας.
Επειδή κι ο ίδιος συμβαίνει να θεωρούμαι από τους φοιτητές μου καλός δάσκαλος, προσωπικά ορίζω τον καλό δάσκαλο ως αυτόν που έχει πάθος για την επιστήμη του, που σέβεται και αγαπάει τους μαθητές του, που είναι ενημερωμένος στο αντικείμενό του, που δεν πάει ποτέ στο μάθημά του χωρίς να προετοιμασθεί κατάλληλα κάθε φορά για το τι και πώς θα το διδάξει, που συνδυάζει γνώση, έρευνα και διδασκαλία (προκειμένου για πανεπιστημιακό δάσκαλο), που δεν περιορίζεται σε ξηρή διδασκαλία αλλά ανεβάζει την ψυχική διάθεση, εξάπτει το ενδιαφέρον και εμπνέει τους μαθητές του πέρα και έξω από το μάθημα σε συνάφεια με τη ζωή, με αξίες και ιδανικά και που δεν λείπει ποτέ από το μάθημά του».

Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ
«Ο δάσκαλος που κάθεται δίπλα στα παιδιά και όχι απέναντί τους»
Η απάντηση της Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ στο ερώτημα «ποιος είναι ο καλός δάσκαλος», ήταν άμεση, σαφής και κατηγορηματική: «Αυτός που δεν κάθεται απέναντι, αλλά δίπλα στα παιδιά του».
Η διάσημη ελληνίδα ακαδημαϊκός, πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και πρώτη γυναίκα πρύτανης του ίδιου Πανεπιστημίου, τονίζει ότι στην επιλογή της επαγγελματικής της πορείας, στο να γίνει δηλαδή βυζαντινολόγος, ρόλο ασφαλώς έπαιξε η καταγωγή της οικογένειάς της από τη Μικρά Ασία, αλλά μεγάλο βάρος είχε κι ο δικός της δάσκαλος που την καθόρισε.
«Οι ερευνητές του Χάρβαρντ έχουν φυσικά δίκιο για την επιρροή του καλού δάσκαλου στους μαθητές του. Ημουν τυχερή να έχω δασκάλους μεγάλου αναστήματος. Ο σπουδαίος ιστορικός και βυζαντινολόγος Διονύσιος Ζακυθηνός, θυμάμαι, ήταν ο άνθρωπος που με επηρέασε ώστε να γίνω κι εγώ βυζαντινολόγος. Ηταν ο άνθρωπος που καθόταν δίπλα μας στη Φιλοσοφική και έλεγε ότι πρώτα πρέπει να καταλάβουμε για τι πράγμα θα μιλήσουμε. Επίσης εξαίρετος δάσκαλος ήταν ο καθηγητής μου στη Σορβόνη, ο Πολ Λεμέμπλ, τον οποίον και αντικατέστησα στην έδρα».
Για την Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ, ο καλύτερος δάσκαλος είναι αυτός που δεν στηρίζεται και δεν αναπαράγει μονότονα τις σημειώσεις του στις παραδόσεις, αλλά αφήνεται να παρασυρθεί από τον παλμό της τάξης.
«Το ωραιότερο μάθημα που έχω κάνει ήταν μια φορά που αφέθηκα να μιλήσω εκτός σημειώσεων. Επίσης θυμάμαι όταν πρωτοβγήκαν τα κασετόφωνα, πολλοί φοιτητές άρχισαν να έρχονται στα πανεπιστήμια με αυτά για να μαγνητοφωνήσουν τις παραδόσεις, αλλά οι περισσότεροι καθηγητές δεν τα επέτρεπαν. Εγώ είπα αμέσως ναι και τους άφησα να μαγνητοφωνούν, ακριβώς επειδή είχα αποφασίσει ότι ποτέ ένα μάθημά μου δεν θα ήταν ίδιο με ένα άλλο».

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος
«Μας καθορίζουν πολλοί δάσκαλοι και όχι μόνο ένας»
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, εκτός από ασκητική φυσιογνωμία και πνευματικός ηγέτης, είναι αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών και επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας και Φιλοσοφίας 15 πανεπιστημιακών σχολών.
«Δεν είναι μόνο ένας ο δάσκαλος που συναντάμε στη ζωή μας», λέει στα «ΝΕΑ», «αλλά πολλοί εκείνοι οι δάσκαλοι που μας καθορίζουν. Κανείς δεν έχει μόνο έναν, όπως ποτέ δε μαθαίνουμε μόνο από ένα σχολείο». Ο ίδιος, στην Κατοχή, διδάχθηκε από φίλους, συντροφιές, ποικιλία ανθρώπων. «Χαρακτηριστικά θυμάμαι στο 2ο Σχολείο Αρένων Αθηνών τον δάσκαλο Ηλία Δοροδίνη, που ήταν εξαίρετος. Αλλά και στο Πανεπιστήμιο, στη Θεολογική, όπου τα χρόνια μετά από την Κατοχή ήταν πολύ δύσκολο να μπεις, καθώς ήταν 700 υποψήφιοι για 50 θέσεις, είχα την τύχη να συναντήσω θαυμάσιους δασκάλους, καθηγητές που επηρέασαν την πορεία μου, όπως τον Λεωνίδα Φιλιππίδη του οποίου ήμουν και διάδοχος». Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας, ο Βασίλειος Βέλλας, ο Ιωάννης Καρμίρης και o Αμίλκας Αλιβιζάτος συμπλήρωσαν την ομάδα των δασκάλων που τον επηρέασαν, καθένας με τον τρόπο του.
«Αλλά και στη Γερμανία (σ.σ.: όπου ο Αναστάσιος σπούδασε κατόπιν) υπήρξαν καθηγητές όπως οι Γκολντάμερ και Σ. Ντάμεν, στη θρησκειολογία. Δυστυχώς δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή το όνομα της δασκάλας μου στο Δημοτικό στον Αγιο Κωνσταντίνο Κολωνού, που όμως μας φρόντιζε όλους παρότι είχε η τάξη 50-60 παιδιά».
Ποιο κοινό στοιχείο μπορεί κανείς να βρει στους καλούς δασκάλους; «Γνώριζαν πολύ καλά το αντικείμενο που δίδασκαν και επιδείκνυαν μεγάλο ενδιαφέρον και έγνοια για τα παιδιά. Ιδίως αυτούς που διέκριναν ότι είχαν δυνατότητες φρόντιζαν να τους δίνουν προσοχή, χωρίς όμως ποτέ να προσβάλλουν ή να εγκαταλείπουν τους άλλους».

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ/ ΤΗΕ ΝΕW YORK TIMES Της Annie Lowrey . ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

http://www.tanea.gr/ 

Δυσκολίες προσαρμογής στο σχολείο!

Η είσοδος του παιδιού στο σχολείο αποτελεί την πρώτη εμπειρία παρατεταμένης απομάκρυνσης και αποκοπής από την οικογενειακή θαλπωρή. Το παιδί μπορεί να παρουσιάζει εκδηλώσεις δυσπροσαρμοστίας και αισθήματα ανησυχίας, ιδιαίτερα κατά τις πρώτες μέρες φοίτησης .

Συμπτώματα: 

•  Βραδύτητα ή άρνηση προσέλευσης στο σχολείο για μερικές ημέρες ή ακόμα και εβδομάδες
•  Βούρκωμα των ματιών και τα έκδηλα σημάδια άγχους στο πρόσωπο, όπως τα νευρικά τικ και το αφηρημένο βλέμμα. 
• Νευρομυϊκή υπερένταση και η έλλειψη φυσικής άνεσης στις κινήσεις και στάσεις του σώματος.
• Συχνά αποφεύγει τα υπόλοιπα παιδιά.

Ας σημειωθεί ότι τα αγόρια εκδηλώνουν πιο αρνητική στάση, συγκριτικά με τα κορίτσια. Όχι μόνο αυτό αλλά τα μοναχοπαίδια αγόρια παρουσιάζουν περισσότερα προβλήματα προσαρμογής.

 

Ο βαθμός εκδήλωσης των παραπάνω συμπτωμάτων εξαρτάται από τον τρόπο, με τον οποίο το παιδί το ίδιο προσλαμβάνει και βιώνει, προσωπικά-υποκειμενικά τις δραστηριότητες της σχολικής ζωής. Κάτι που για ένα παιδί είναι θέμα ρουτίνας, για το άλλο μπορεί να αποτελεί πραγματικό «Γολγοθά». Αυτό εξαρτάται από ατομικούς παράγοντες, όπως την προσωπικότητα του παιδιού, καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες στο εξελικτικό ιστορικό του παιδιού, όπως την καλή σωματική υγεία και τη σώφρονα ανατροφή του. Το ώριμο παιδί είναι πιθανόν να εκλάβει το σχολείο ως μια ευπρόσδεκτη ποικιλία, μια ευχάριστη εναλλαγή, ιδίως αν στο σπίτι νιώθει πλήξη και μοναξιά ή προέρχεται από κάποιο διαταραγμένο ή κατά κάποιο τρόπο υποβαθμισμένο οικογενειακό περιβάλλον. Τέλος, η αντίδραση του κάθε παιδιού θα εξαρτηθεί από τις προηγούμενες εμπειρίες του με τα άλλα παιδιά και από το κατά πόσον έχει προετοιμαστεί ψυχολογικά γι’ αυτή την καίρια φάση της ζωής του.  

Από τα παραπάνω γίνεται εύκολα αντιληπτό πως είναι επιτακτική ανάγκη το παιδί κατά την προσχολική ηλικία να έχει την ευκαιρία ανάληψης πρωτοβουλιών στο οικογενειακό και ευρύτερα συγγενικό περιβάλλον και να ενθαρρύνεται η τάση του για αυτονομία. Όχι μόνο αυτό αλλά και να αποκτήσει την ικανότητα αυτοελέγχου και αυτοπειθαρχίας, ώστε να αποκτήσει υψηλή αυτοεκτίμηση. Απότοκος θα είναι η συναισθηματική του σταθερότητα και ο ψυχικός δυναμισμός. Παράλληλα, ο δάσκαλος χρειάζεται να σέβεται, να επαινεί και να ενθαρρύνει το παιδί και ταυτόχρονα να είναι πρόθυμος να βοηθήσει, αντικειμενικός, συνεπής και σταθερός στην τήρηση της τάξης. Κυρίως να αντιμετωπίζει με ευαισθησία τις όποιες δυσκολίες προσαρμογής αντιμετωπίζει ο μαθητής. Εν κατακλείδι, κρίνεται αναγκαία η συνεργασία των γονέων με τον εκπαιδευτικό και με τους υπόλοιπους φορείς του οικογενειακού περιβάλλοντος. 

 

Βιβλιογραφικές Πηγές:

Δανασσής – Αφεντάκης, Κ., Αντ.,(1996). Παιδαγωγική Ψυχολογία. Μάθηση και Ανάπτυξη. Τόμος Α. Αθήνα.

Herbert, M., (1998) επιμέλεια Παρασκευόπουλος Ι. Ψυχολογικά προβλήματα παιδικής ηλικίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Τάνος, Γ., Χ., (1995). Γνωρίζοντας καλύτερα το παιδί. Αθήνα.