Αντίλογος την αναβίωση της "ξενιτιάς" η εργασία στα ... Ζαγοροχώρια!

 

«Ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο

η ξενιτιά σε χαίρεται κι εγώ έχω τον καημό σου.
Τι να σου στείλω ξένε μου, τι να σου παραγγείλω;
Σου στέλνω μήλο σέπεται, κυδώνι μαραγκιάζει,
σου στέλνω και τα δάκρυα σ' ένα χρυσό μαντήλι.
Το δάκρυ ήταν καψερό κι έκαψε το μαντήλι».

 Οι στίχοι που όλοι τραγουδάμε μεγαλόφωνα στο πανηγύρι μας, φαίνεται να αναβιώνουν στις μέρες μας.  Τότε οι νέοι εγκατέλειπαν τη χώρα μας για λόγους βιοποριστικούς. Στις μέρες μας οι νέοι οδηγούνται σε φυγή από την χώρα κυρίως λόγω της απογοήτευσης, καθώς κρατούν στα χέρια τους πτυχία και μεταπτυχιακά χωρίς αντίκρισμα.

Στις πρώτες θέσεις κατάταξης των Ευρωπαίων που αναζητούν εξάσκηση ή εργασιακή εμπειρία στο εξωτερικό βρίσκονται οι Έλληνες. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα κατατάσσεται ένατη σε απόλυτο αριθμό χρηστών με 48.811 συμπληρωμένα βιογραφικά στην ευρωπαϊκή πύλη Europass. Ο αριθμός αυτός είναι ιδιαίτερα υψηλός αν αναλογιστεί κανείς τον πληθυσμό της Ελλάδας σε σύγκριση με αυτόν άλλων χωρών που προηγούνται σε αριθμό χρηστών όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Πολωνία.

Ένας αντίλογος σε αυτή τη νέα μορφή «ξενιτιάς», θα μπορούσε να ήταν η επιστροφή στη γενέτειρά μας ή στον τόπο καταγωγής μας. Τα Ζαγοροχώρια ήδη αποτελούν πόλο έλξης για αρκετούς νέους, οι οποίοι απασχολούνται επαγγελματικά στις τουριστικές υποδομές. Η εργασιακή απασχόληση των νέων θα μπορούσε να επεκταθεί και σε άλλα επαγγέλματα όπως σε αυτό του αρχιτέκτονα τοπίου, του δασολόγου, του περιβαλλοντολόγου, του οινολόγου και του τεχνολόγου ποτών, του τεχνολόγου γεωργικών προϊόντων, του σχεδιαστή ξύλου και επίπλου [...].

 

 

Το πλήρες άρθρο βρίσκεται δημοσιευμένο στην εφημερίδα της Ένωσης Ζαγορισίων 

"Τα Ζαγορισιακά Νέα", στο τεύχος Μαρτίου 2011.

 

 

To σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout).

Ο όρος «επαγγελματική εξουθένωση» χρησιμοποιήθηκε για να χαρακτηρίσει τον κορεσμό ή την εξάντληση από το επάγγελμα (Παππά, 2006). Με τον όρο «επαγγελματική εξουθένωση» ή στην ξενόγλωσση βιβλιογραφία «burnout» εννοούμε (Antoniou, Polychroni, & Walters, 2000) το σύνδρομο της αρνητικής επίδρασης του στρες από την εργασία που αυξάνεται όταν υπάρχει παρατεταμένη και κλιμακούμενη πίεση, μη ελεγχόμενη από διάφορες κατάλληλες στρατηγικές.

 Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε ψυχική και πνευματική ανισορροπία και να δημιουργήσει δυσχέρειες στη διδασκαλία (Antoniou et al., 2000). Αποτελεί μια μακρόχρονη αντίδραση στο εργασιακό στρες και εμφανίζεται κυρίως σε άτομα που ασκούν κάποιο κοινωνικό λειτούργημα (Gabassi, Cervai, Rozbowsk, Semerano, & Gregori, 2002).

            Ο όρος «επαγγελματική εξουθένωση» σχετίζεται από πολλούς ερευνητές με το αποτέλεσμα των επιβαρύνσεων στην εργασία, το στρες και την ψυχολογική προσαρμογή. Το άτομο που χαρακτηρίζεται από επαγγελματική εξουθένωση διέρχεται από τα ακόλουθα στάδια (Παππά, 2006):

◙   Στο α΄ στάδιο, το άτομο βιώνει μια κατάσταση ανισορροπίας μεταξύ των απαιτήσεων από την εργασία και τις πηγές βοήθειας και επομένως κατακλύζεται από άγχος.

◙     Στο β΄ στάδιο, προσδιορίζεται από μια άμεση, περιορισμένης χρονικής διάρκειας συναισθηματική αντίδραση απέναντι σ΄ αυτήν την ανισορροπία, η οποία διακρίνεται από συναισθήματα φόβου, έντασης, υπνηλίας και εξάντλησης. Έτσι, νιώθει πιεσμένο και εκδηλώνει συμπτώματα ψυχοσωματικά.

◙    Στο γ΄ στάδιο, το άτομο έχει αλλάξει τη συμπεριφορά και τη στάση του απέναντι στην εργασία του.

          Με άλλα λόγια η επαγγελματική εξουθένωση εκδηλώνεται ως μια μορφή άμυνας του ατόμου και γίνεται εμφανής ως απάθεια, αλαζονεία, και συναισθηματική αποστασιοποίηση (Παππά, 2006). 

Σαφώς, θα πρέπει εδώ να διαλευκανθεί μια υφέρπουσα σύγχυση, και ο κίνδυνος ταύτισης των εννοιών της επαγγελματικής εξουθένωσης και του στρες. Ξεκάθαρα, πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες οι οποίες δεν πρέπει να συγχέονται, καθότι εκλύονται από διαφορικά αίτια και παρουσιάζουν διαφορετικές συνέπειες. Πιθανόν, η όποια σύγχυση που έχει προκληθεί να αφορμάται από μια παρόμοια συμπτωματολογία (Caton, Grossnickle, Cope, Long, & Mitchell, 1988).

 Η εξουθένωση δεν είναι συνώνυμο του στρες, μια και το τελευταίο είναι μερικές φορές και θετικό. Αντίθετα, η εξουθένωση είναι πάντα αρνητική. Το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης δεν είναι τίποτα λιγότερο από το στρες. Το στρες που ξεκινά από ένα επαγγελματικό ζήτημα, δεν είναι απαραίτητο να οδηγήσει στη επαγγελματική εξουθένωση. Αντίθετα, η επαγγελματική εξουθένωση αποτελεί μια ιδιαίτερη αντίδραση του στρες (Κάντας, 1995), ένα ξεχωριστό μηχανισμό που διαθέτει κάποιες συγκεκριμένες διαστάσεις (Cherniss, 1980).

Σε σχετική έρευνα που εκπονήθηκε (Gil-Monte, & Peirό, 1996), το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης παρουσιάζεται ως η απάντηση ή η κατάληξη στο συνεχές εργασιακό στρες που αναδύεται ύστερα από μια διαδικασία γνωστικής επανεκτίμησης των καταστάσεων, όταν οι στρατηγικές διαχείρισης του στρες δεν επαρκούν. 

ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗΣ

Το θέμα της επαγγελματικής εξουθένωσης απασχόλησε για πρώτη φορά επίσημα την  Christine Maslach (1982) και παρατηρείται κυρίως στην υγεία, στην κοινωνική εργασία και την εκπαίδευση (Male, & May, 1997). Σύμφωνα με τους Maslach και Jackson (1986), το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης αποτελεί μια διαδικασία που διαθέτει τρεις διαστάσεις, τη συναισθηματική εξάντληση, την αποπροσωποποίηση και την έλλειψη προσωπικής επίτευξης (Gil- Monte, & Peirό, 1996  Antoniou, et al., 2000).

v    Συναισθηματική Εξάντληση(Emotional Exhaustion) : Το άτομο έχει την εντύπωση ότι δεν είναι σε θέση να προσφέρει στους άλλους. Επιπλέον, νιώθει εξουθένωση από την καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους γύρω του (Gil-Monte, & Peirό, 1996). Έχει θεωρηθεί ταυτόσημο φαινόμενο με την επαγγελματική κατάθλιψη (Firth, McIntee, McKeow, & Britton, 1986).

v    Αποπροσωποποίηση (Depersonalization) : Δείχνει πόσο συχνά το άτομο εκφράζει αρνητικά συναισθήματα και εκδηλώνει κυνική συμπεριφορά στο χώρο εργασίας του (Κάντας, 1995  Gil-Monte, & Peirό, 1996). Αποτελεί τρόπο έκφρασης της επιβαρυμένης ψυχολογικής κατάστασης και των έντονων συναισθημάτων που δεν εκδηλώνονται και εκφράζεται με συναισθηματική απομάκρυνση, αδιαφορία και προσβλητική συμπεριφορά προς τους ανθρώπους και την εργασία (Gorman, 1993).

v    Έλλειψη προσωπικής επίτευξης (Personal accomplishment) : Το άτομο  έχει την τάση να κρίνει αρνητικά τον εαυτό του και ειδικότερα τη δουλειά του. Γενικότερα, καταβάλλεται από ένα καθολικό συναίσθημα λύπης και απογοήτευσης για τα αποτελέσματα της δουλειάς του ενώ παράλληλα έχει πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση (Κάντας, 1995  Antoniou, et al., 2000).

Η συναισθηματική και ψυχολογική επιβάρυνση που χαρακτηρίζει τα επαγγέλματα που προσβάλλονται συχνότερα από το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης-ιατροί, νοσηλευτές, εκπαιδευτικοί, κοινωνικοί λειτουργοί- οδηγεί στη γρήγορη κατανάλωση των ενεργειακών αποθεμάτων, στον επηρεασμό της ψυχικής και σωματικής υγείας και τελικά στην εξάντληση (Maslach, Schaufeli, & Leiter, 2001). Το αίσθημα της αναποτελεσματικότητας οφείλεται τη μείωση των επαγγελματικών επιδόσεων και αντικατοπτρίζει τη χαμηλή αυτοεκτίμηση του πάσχοντος [...].

Για να μπορέσει η επαγγελματική εξουθένωση να κατανοηθεί χρειάζεται έρευνα τόσο γνωστικών μεταβλητών, όπως η εμπιστοσύνη στον εαυτό, όσο και οργανωσιακών και περιβαλλοντικών μεταβλητών, όπως η δυσλειτουργία στην εκπλήρωση. Ιδιαίτερα, η εμπιστοσύνη στον εαυτό σε επαγγελματικό περιβάλλον θεωρείται σημαντική στην πρόβλεψη του επιπέδου  προσωπικής επίτευξης (Gil-Monte, & Peirό, 1996).

Βιβλιογραφική Πηγή:

Αντωνίου, Α.Σ., Αναγνωστοπούλου, Θ., & Γάκη, Α. (2010). Η Επαγγελματική Εξουθένωση των Εκπαιδευτικών στην Ειδική Αγωγή. Στο Α.-Σ. Αντωνίου (Επιμελητής Έκδοσης) Στρες: Προσωπική Ανάπτυξη και Ευημερία. Αθήνα: Εκδ. Παπαζήση

Hμερίδα: "Σχεδιάζω το μέλλον μου! Επιλέγω Κατεύθυνση, Επιλέγω Σπουδές"

Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ όπως προβλήβηκε στο Δελτίο Ειδήσεων του ΑΧΕΛΩΟΣ TV

 

 

 

Το Kέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού Αγρίνιου σε συνεργασία με την Ένωση φροντιστών Β΄βάθμιας εκπαίδευσης Αγρινίου σας προσκαλεί στην ανοιχτή εκδήλωση με θέμα:

«Σχεδιάζω το μέλλον μου! Επιλέγω κατεύθυνση, επιλέγω σπουδές»

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τo Σάββατο 9 Απριλίου 2011, στις 18:30, στην Αίθουσα Εμπορικού Επιμελητήριου Αγρινίου, (Παπαστράτου 53 και Σμύρνης, άνωθεν Goody's).

Απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, γονείς μαθητών και εκπαιδευτικούς της Β’βάθμιας εκπαίδευσης, που επιθυμούν περαιτέρω ενημέρωση για τον επαγγελματικό προσανατολισμό των μαθητών τους.

Περιλαμβάνει 3ωρο σεμινάριο με τις εξής θεματικές ενότητες:

• Επαγγελματικός Προσανατολισμός και εκπαιδευτικές επιλογές
• Επιλογή κατεύθυνσης - μαθημάτων γενικής παιδείας - επιστημονικών πεδίων
• Πανελλήνιες εξετάσεις και συμπλήρωση μηχανογραφικού
• Οι αλλαγές στο μηχανογραφικό του 2011
• ΑΕΙ - ΤΕΙ: σχολές του κάθε επιστημονικού πεδίου
• Επαγγέλματα και σχολές με θετικές προοπτικές
• Απαιτήσεις της σύγχρονης αγοράς εργασίας
• Εισηγήσεις επαγγελματιών - αποφοίτων δημοφιλών σχολών

Εισηγητές

1. Νέλλη Παρμάκη, Φιλόλογος, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού
2. Καλλιόπη Σωτηράκη, Ψυχολόγος, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού
3. Θεοδώρα Αναγνωστοπούλου, Φιλόλογος, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού

Είσοδος Ελεύθερη.

Πληροφορίες στα τηλέφωνα 2641 30 15 30 και 694 54 34 5 34

http://www.nellyparmaki.gr/ 

Συμπτώματα στρες! Εσύ ποια παρουσιάζεις;

• Νιώθεις ένα ανεξήγητο αίσθημα κόπωσης και καταβολής δυνάμεων;
• Έχεις τάση για φαγηγό, ποτό ή κάπνισμα περισσότερο απ' ό,τι συνήθως;
• Έχεις διαταραχές του πεπτικού συστήματος;
• Έχεις δύσπνοια ή αίσθημα ιλίγγου;
• Έχεις μυικούς σπασμούς;
• Έχεις αισθήματα τσιμπημάτων ή σουβλιές;
• Αντιμετωπίζεις δυσκολίες στον ύπνο;
• Δε θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι σου το πρωί;
• Έχεις πονοκεφάλους;
• Δε διαθέτεις αρκετή ενεργητικότητα; 

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, οι ερευνητές έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους στην ανακάλυψη έγκυρων μεθόδων μέτρησης των χρόνιων στρεσογόνων παραγόντων, καθώς τους θεωρούν ως τις πιο πιθανές αιτίες για την εμφάνιση συγκεκριμένων ασθενειών και ειδικά εκείνων με μακροπρόθεσμη εξέλιξη ή φάση εμφάνισης, όπως η στεφανιαία νόσος και άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις. Ακόμη, όλο και περισσότερα στοιχεία στηρίζουν την άποψη ότι είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τους ανθρώπους να εξοικειωθούν με τους χρόνιους στρεσογόνους παράγοντες, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Οι βιολογικές συνέπειες στο ανθρώπινο σώμα, που οφείλονται σε παρατεταμένη έκθεση σε χρόνιους στρεσογόνους παράγοντες έχουν ήδη γίνει γνωστές από τις θεωρίες των πρωτοπόρων στη θεωρία του στρες. Πρόσφατες έγκυρες μελέτες επιβεβαιώνουν την άποψη ότι οι χρόνιοι στρεσογόνοι παράγοντες με διάρκεια που ξεπερνά τον ένα μήνα (π.χ. ανεργία) επιδρούν αρνητικά στο ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου. Επιπλέον, οι χρόνιοι στρεσογόνοι παράγοντες που διαρκούν πάνω από ένα χρόνο είναι στενά συνδεδεμένοι με υψηλού επιπέδου ψυχολογικά συμπτώματα «distress» σε ενήλικες (Αντωνίου, 2001).

Βιβλιογραφική Πηγή:

Αναγνωστοπούλου, Θ. (2010). Εργασιακό Στρες και Επαγγελματική Ικανοποίηση Αστυνομικών Υπαλλήλων. Μια πρόταση συμβουλευτικής παρέμβασης. Αθήνα: Μεταπτυχιακή Εργασία στο ΠΜΣ "Συμβουλευτική & Επαγγελματικός Προσανατολισμός"