Δύο μήνες πριν τις Πανελλαδικές Εξετάσεις ... oργανώνω το διάβασμά μου!

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ανακοινώθηκε η διεξαγωγή των Πανελλαδικών Εξετάσεων το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαϊου. 

Καθώς πλησιάζει ο καιρός, οι μαθητές εντείνουν τις προσπάθειές τους για την επίτευξη της πολυπόθητης εισαγωγής τους στα Ιδρύματα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι μια ιδιαίτερα ψυχοφθόρα διαδικασία, η οποία γεννά μια πληθώρα συναισθημάτων και αντιδράσεων. Άγχος, αγωνία, ευερεθιστότητα, εκρήξεις θυμού, δυσκολία συγκέντρωσης, διάσπαση προσοχής. Ο βαθμός και η ένταση εκδήλωσής τους καθοδηγούνται κυρίως από το φόβο της αποτυχίας, αλλά και από το φόβο της διάψευσης των γονεϊκών προσδοκιών.

Εάν είσαι υποψήφιος καλό είναι να διατηρείς την ψυχραιμία σου και να μη λησμονείς πως οι δύο μήνες προετοιμασίας που απομένουν είναι βαρύνουσας σημασίας. Γι' αυτό:

• Φτιάξε ένα οργανόγραμμα επαναλήψεων. Θέσε ρεαλιστικούς στόχους, ώστε στο τέλος κάθε εβδομάδας να έχεις καλύψει ένα συγκεκριμένο μέρος της ύλης.
• Θέσε προτεραιότητες. Ποια κενά έχεις αφήσει και πρέπει να καλυφθούν; Ποια μαθήματα έχουν συντελεστή βαρύτητας; Σε ποια μαθηματα μπορείς να χτυπήσεις υψηλή βαθμολογία;
• Επικεντρώσου σε ένα γνωστικό αντικείμενο τη φορά, ώστε να κάνεις ουσιώδες διάβασμα και όχι "πασάλειμμα" σε όλα.
• Δώσε έμφαση στη διαχείριση του χρόνου. Συγκεκριμένα εξασκήσου με θέματα προηγούμενων ετών και διαγωνίσματα προσομοίωσης. Μπορείς να τα ολοκληρώσεις μέσα σε τρεις ώρες;
• Αντάλλαξε απόψεις για τις απορίες σου με τους συμμαθητές σου, διάβασε και κάνε επαναλήψεις μαζί τους, ώστε να ελέγξεις το επίπεδό σου. Μη διστάσεις να κάνεις αυτοαξιολόγηση.     

Ως οδηγό σου να έχεις το αρχαίο ρητό 
"η επανάληψις εστί μήτηρ πάσης μαθήσεως". 

Έτσι θα κατορθώσεις να "νικήσεις" την ατέλειωτη ύλη!!!

ΣΤΡΕΣ: Προσωπική Ανάπτυξη & Ευημερία

Η Επαγγελματική Εξουθένωση των Εκπαιδευτικών στην Ειδική Αγωγή

Αλέξανδρος-Σταμάτιος Αντωνίου, Θεοδώρα Αναγνωστοπούλου & Ανδρονίκη Γάκη

Το παρόν κεφάλαιο έχει ως στόχο να παρουσιάσει την επαγγελματική εξουθένωση των εκπαιδευτικών που εργάζονται στην ειδική εκπαίδευση. Υποστηρίζεται ότι η ειδική αγωγή αποτελεί μια ιδιαίτερη μορφή εκπαίδευσης, τόσο για το ίδιο το παιδί, όσο και για τον εκπαιδευτικό. Και μόνο οι διαφορετικές συνθήκες διδασκαλίας και η προσαρμοσμένη παροχή του εκπαιδευτικού έργου είναι στοιχεία που συνηγορούν σε μια προσανατολισμένη σε άλλους σκοπούς, μέσα και μεθόδους εκπαίδευση (Πολυχρονοπούλου, 1995  Δράκος, 2002). Ως αποτέλεσμα, απαιτείται επιπρόσθετη προσπάθεια εκ μέρους του εκπαιδευτικού, με άμεση επίπτωση συχνά τη συναισθηματική του φόρτιση και σωματική του εξάντληση, που πολλές φορές εγγίζει τα όρια της εξουθένωσης. Η παρουσίαση περιλαμβάνει τέσσερα μέρη. Συγκεκριμένα: 

            Στο α΄ μέρος, παρουσιάζονται γενικά τα χαρακτηριστικά του στρες και της επαγγελματικής εξουθένωσης καθώς και οι διαστάσεις της.

            Στο β΄ μέρος, γίνεται μνεία στο χώρο της ειδικής αγωγής. Αρχικά, προσδιορίζονται τα άτομα που χρήζουν ειδική αγωγή, αναφέρονται τα διαθέσιμα εκπαιδευτικά πλαίσια, η κατάρτιση των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε αυτές και επιπρόσθετα οι ιδιαίτερες αρμοδιότητές τους. Εν συνεχεία, διερευνώνται οι προσδοκίες και οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών, καθώς και οι παράγοντες που τις επηρεάζουν. 

            Στο γ΄ μέρος, επιχειρείται μια αναζήτηση των αιτίων που οδηγούν τους εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής στη διάψευση των προσδοκιών τους, τη ματαίωση και κατά συνέπεια στην επαγγελματική εξουθένωση.

            Τέλος, στο δ΄ μέρος, εκτίθενται πιθανά μέτρα πρόληψης και παρέμβασης, αλλά και να αντιμετωπίσουν την επαγγελματική εξουθένωση των εκπαιδευτικών και ταυτόχρονα στρατηγικές αντιμετώπισης του εργασιακού στρες.

To στρες μετά από ψυχο-τραυματικό γεγονός στους αστυνομικούς.

Ο όρος «στρες μετά από ψυχο-τραυματικό γεγονός» (PTSD) χρησιμοποιείται διεθνώς για να δηλώσει την ψυχική κατάσταση στην οποία περιέρχεται το άτομο μετά το καταστροφικό συμβάν και η οποία εξακολουθεί, κατά το πλείστον, να υφίσταται για μακρό χρονικό διάστημα και μετά την παρέλευσή του. Η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία έχει προσδιορίσει έναν μεγάλο αριθμό συμπτωμάτων του. Μεταξύ των συνηθέστερα εμφανιζόμενων περιλαμβάνονται διαταραχές ύπνου (π.χ. εφιάλτες), συνεχείς επαναβιώσεις του τραυματικού γεγονότος, μειωμένη ικανότητα μνημονικής ανάκλησης, σοβαρή δυσχέρεια συγκέντρωσης (ιδίως σε περιπτώσεις πνευματικής εργασίας), έμμονες και ενοχλητικές σκέψεις, ισχυρή εσωτερική ένταση, καταθλιπτικά σύνδρομα, παράνοιες, αποξένωση, καθώς και πλήθος διενέξεων στις διαπροσωπικές σχέσεις (Αντωνίου, 2001).

Σε έρευνα των συνεπειών της βομβιστικής επίθεσης στο “Oklahoma City Federal Building” διαπιστώθηκαν υψηλά ποσοστά της δυσλειτουργίας του του στρες που εκδηλώνεται μετά από ψυχο-τραυματικό γεγονός. Τα ποσοστά ποικίλαν ανάλογα με τις προηγούμενες εμπειρίες και τη θέση εργασίας των επιζώντων (North et al., 1999). Δεν υπάρχει αμφιβολία, όμως, ότι οι αστυνομικοί ως επαγγελματική κατηγορία είναι εκτεθειμένοι στο χρόνιο στρες σε μεγαλύτερο βαθμό από τις άλλες επαγγελματικές ομάδες. Κατά συνέπεια, βιώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό αυτά τα συμπτώματα (Waters & Ussery, 2007). Παρατηρείται, λοιπόν, ότι οι προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες που έχουν βιώσει μπορεί να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στον τρόπο, αλλά και στην ανθεκτικότητά τους να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα του στρες, όταν αυτά εκδηλωθούν μετά από τραυματικά γεγονότα (Leonard & Alison, 1999).

            Οι Robinson, Sigman & Wilson (1997), διεξήγαγαν μια έρευνα με στόχο τη διερεύνηση των συμπτωμάτων του στρες που εκδηλώνεται μετά από ψυχο-τραυματικό γεγονός, τα οποία εμφανίζονται σε αστυνομικούς οι οποίοι υπηρετούν στα προάστια και όχι στο κέντρο των μεγαλουπόλεων. Σημειώθηκε ένα ποσοστό της τάξεως του 13% που σχετίζεται με τα συμπτώματα, το οποίο υποδείκνυε έναν αξιοσημείωτο βαθμό νοσηρότητας, με ενδείξεις απουσίας από τον εργασιακό χώρο, επίδρασης στην επαγγελματική υγεία, αλλά και στην οικογενειακή λειτουργία.  

            Ο Green (2004) προβάλλει μια ενδιαφέρουσα επισκόπηση του τρόπου με τον οποίο βιώνουν το στρες μετά από ψυχο-τραυματικό γεγονός οι αστυνομικοί στη Μεγάλη Βρετανία, την οποία εμπλουτίζει με παραδείγματα περιπτώσεων που σχετίζονται με την ιδιαίτερη φύση του επαγγέλματος και μπορεί να οδηγήσουν σε αυτό. Πολλές περιπτώσεις έχουν προκληθεί μετά την καταδίωξη με ιλιγγιώδη ταχύτητα με αυτοκίνητο ή μηχανή, την επίθεση και την απειλή της ίδιας τους της ζωής και την αντιμετώπιση ενός ξαφνικού θανάτου. Δηλώνεται ότι μετά από αυτά τα περιστατικά μπορεί να βασανίζονται για μήνες από αυπνίες, εφιάλτες, αναλαμπές και πονοκεφάλους. Επιπλέον, βρίσκουν διέξοδο στην κατανάλωση αλκοόλ και στο κάπνισμα για να ανακουφιστούν από το τραύμα. Παρουσιάζουν διάσπαση προσοχής, είναι αρκετά ευερέθιστοι ή αδιάφοροι, γεγονός που οδηγεί πολλές φορές σε συγκρούσεις με το σύντροφό τους. Τονίζεται ότι τα συμπτώματα αυτά δε διαφοροποιούνται ανά φύλο. Ενδεικτικό, όμως, είναι το παράδειγμα μιας αστυνομικού η οποία αναφέρει πως δεν επέστρεψε ποτέ στη δουλειά της, ενώ οπουδήποτε έβλεπε στολή αστυνομικού πάθαινε κρίσεις πανικού. Τέλος, θεωρείται ότι είναι έξι φορές υψηλότερα στους αστυνομικούς απ’ ό,τι στο κοινωνικό σύνολο (Antoniou, 2009). 

  

Βιβλιογραφική Πηγή

Αναγνωστοπούλου, Θ. (2010). Εργασιακό Στρες και Επαγγελματική Ικανοποίηση Αστυνομικών Υπαλλήλων. Μια πρόταση συμβουλευτικής παρέμβασης. Αθήνα: Μεταπτυχιακή Εργασία στο ΠΜΣ "Συμβουλευτική & Επαγγελματικός Προσανατολισμός"

Η ιδιαίτερη φύση του αστυνομικού επαγγέλματος.

Η εργασία του αστυνομικού χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερη φύση της (Wright, Powell & Ridge, 2006), πηγή εργασιακού στρες αλλά ταυτόχρονα και επαγγελματικής ικανοποίησης. Συνάδει με τη φυσική απειλή, τη βία, τη διαρκή έκθεση στον κίνδυνο, καθώς και την αντιμετώπιση διαρκώς νέων και πρωτόγνωρων καταστάσεων (Wright et al., 2006).

            Κατά τους Kop et al. (1999),  η φύση του επαγγέλματος σχετίζεται με συναισθηματικά απαιτητικές καταστάσεις. Καταρχάς, ενδέχεται να ενημερώσουν  συγγενείς για έναν ξαφνικό θάνατο, να παραστούν σε νεκρώσιμες ακολουθίες ή να έρθουν αντιμέτωποι με αυτοκτονίες, μοιραία ατυχήματα, τη σεξουαλική κακοποίηση ή την παρενόχληση ανηλίκων. Παράλληλα, συναναστρέφονται με ειδικές ομάδες πληθυσμού, όπως χρήστες ναρκωτικών ουσιών και αλκοολικούς με απότοκο τη συχνή μεσολάβησή τους σε συγκρούσεις (Violanti & Aron, 1993). Συχνά έρχονται αντιμέτωποι με βίαιους και ανταγωνιστικούς πολίτες, όπως, επίσης, και με θύματα που έχουν εξωπραγματικές ανάγκες και παράλογες απαιτήσεις (Kingshott et al., 2004).

Εξίσου σημαντικός παράγοντας είναι ο κίνδυνος που ελλοχεύει κατά τη διάρκεια άσκησης του καθήκοντος από τρομοκρατικές και βίαιες επιθέσεις. Καθημερινά απειλείται η φυσική τους ακεραιότητα και είναι διαρκώς εκτεθειμένοι στη βία και στον κίνδυνο (Brown & Fielding, 1999). Τέλος, ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στην περίπτωση θανάτου ενός συναδέλφου ή στην ανάγκη να αφαιρέσουν οι ίδιοι τη ζωή κάποιου σε έκτακτες καταστάσεις (Coman & Evans, 1991ž Violanti & Aron, 1993). Σε λιγότερο βαθμό επισημαίνονται τα επιχειρησιακά καθήκοντα, όπως η  σύλληψη ενός βίαιου προσώπου, η εμφάνιση στο δικαστήριο και η χρήση δύναμης (Biggam et al., 1997).

Οι απειλητικές προκλήσεις απεικονίζουν προσδοκίες για μια επερχόμενη συμφορά, μια κατάσταση ανησυχίας και συχνά συνοδεύονται από δηλώσεις όπως «Τι θα γινόταν εάν..» ή «ελπίζω..». Αντανακλούν μια αίσθηση αβεβαιότητας, ένα δίλημμα στους αστυνομικούς, όταν αντιλαμβάνονται τον ενδεχόμενο κίνδυνο ο οποίος έρχεται σε σύγκρουση με τις απαιτήσεις και τα αποτελέσματα της δεδομένης κατάστασης. Συχνά σκέφτονται πρώτα το χειρότερο σενάριο και μετά λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα αντιμετώπισης (Anshel, 2000). Οι προαναφερθείσες καταστάσεις απαιτούν μια αίσθηση πρόνοιας, προβλεψιμότητας και ελέγχου της κατάστασης (Terry, 1991).

Μια πρόσφατη έρευνα του Manzoni (2006) εξέτασε το βαθμό στον οποίο η βία ανάμεσα στην αστυνομία και στους πολίτες επηρεάζεται από το στρες των αστυνομικών. Το συμπέρασμα ήταν ότι παρόλο που το στρες και η χρήση δύναμης σχετίζονταν, τα «λειτουργικά καθήκοντα» ήταν τα μόνα που προέλεγαν τη χρήση δύναμης. 

Βιβλιογραφική Πηγή:

Αναγνωστοπούλου, Θ. (2010). Εργασιακό Στρες και Επαγγελματική Ικανοποίηση Αστυνομικών Υπαλλήλων. Μια πρόταση συμβουλευτικής παρέμβασης. Αθήνα: Μεταπτυχιακή Εργασία στο ΠΜΣ "Συμβουλευτική & Επαγγελματικός Προσανατολισμός"