"Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα..."

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Eκφοβισμός: Από τα θρανία...στα γραφεία!


Ο εκφοβισμός δεν συνιστά σε ένα φαινόμενο που λαμβάνει χώρα μόνο στο σχολικό πλαίσιο. Αντιθέτως, πολλές φορές παρατηρείται και στον εργασιακό χώρο. Σχεδόν το ένα τρίτο των εργαζομένων αναφέρουν πως έχουν υποστεί ψυχολογική κακομεταχείριση, σύμφωνα με έρευνα της career builder. Όπως αναφέρεται στη συγκεκριμένη έρευνα, σχεδόν το 20% αυτών καταλήγουν να παραιτούνται από τις δουλειές τους εξ’ αιτίας αυτού του φαινομένου. Τα αποτελέσματα της έρευνας βασίζονται σε δεδομένα μιας ευρύτερης μελέτης του Harris Poll που έγινε σε σχεδόν 3.400 υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης του ιδιωτικού τομέα.


«Ο εργασιακός εκφοβισμός επηρεάζει τους εργαζομένους σε πολλές επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως του μορφωτικού τους επιπέδου, του εισοδήματός τους και της θέσης που έχουν σε έναν οργανισμό», σύμφωνα με δήλωση της Ρόζμαρυ Χέφνερ. «Πολλοί από τους υπαλλήλους που έχουν βιώσει εκφοβισμό δεν αντιμετωπίζουν αυτόν που τον ασκεί, με αποτέλεσμα το φαινόμενο να παρατείνεται, να καθιστά την εργασία μια αρνητική εμπειρία και να οδηγεί το άτομο ακόμα και στην παραίτηση".

Πώς ακριβώς, όμως, ορίζεται ο εκφοβισμός στον εργασιακό χώρο;

Μεταξύ των βασικών παραπόνων των ατόμων που αισθάνθηκαν ότι βιώνουν εκφοβισμό ήταν το ότι κατηγορήθηκαν άδικα για λάθη που δεν είχαν κάνει, ότι τους αγνοούσαν και τους υπονόμευαν, ότι κρίνονταν με διαφορετικά μέτρα και σταθμά από τους υπόλοιπους υπαλλήλους και πως αποτελούσαν το αντικείμενο «κουτσομπολιού». Ακόμη, πολλοί μεταφέρουν ότι υφίσταντο συνεχή κριτική, τους απέκλειαν εσκεμμένα από δραστηριότητες και συναντήσεις και πως δέχονταν λεκτικές επιθέσεις αναφορικά με προσωπικά χαρακτηριστικά, όπως τη καταγωγή, το φύλο και την εξωτερική εμφάνιση.

«Συχνά ο εκφοβισμός στον εργασιακό χώρο συνιστά μια γκρι ζώνη, αλλά όταν κάποιος αισθάνεται ότι υπόκειται ψυχολογική κακομεταχείριση, αυτή συνήθως περιλαμβάνει ένα μοτίβο συμπεριφοράς όπου παρατηρείται έλλειψη επαγγελματισμού, συγκέντρωσης και σεβασμού», σύμφωνα με τη Χέφνερ, «και αυτή η συμπεριφορά μπορεί να εκφραστεί με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Είτε αυτή η συμπεριφορά αφορά άμεση λεκτική επίθεση και προσβολή, είτε συμπεριφορά που μπορεί να είναι περισσότερο παθητικο-επιθετική, ο εκφοβισμός μπορεί να αποδειχθεί επιζήμιος όχι μόνο για το άτομο, αλλά και για τον οργανισμό».

Από το 1/4 των εργαζομένων που ανέφεραν ότι είχαν υποστεί εκφοβισμό στον εργασιακό τους χώρο, οι υπάλληλοι σε διοικητικές θέσεις ήταν πολύ πιο πιθανό να τον έχουν βιώσει. Σχεδόν στις μισές περιπτώσεις, ο θύτης αποδεικνύεται να είναι το αφεντικό ή κάποιος συνάδελφος. Περίπου το 25% δήλωσαν πως έχουν δεχθεί εκφοβισμό από κάποιον ανώτερο που δεν είναι το αφεντικό τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις θύτης ήταν μόνο ένα άτομο, αλλά περίπου το 20% των εργαζομένων δήλωσαν πως έχουν υποστεί εκφοβισμό και από μια ομάδα ανθρώπων.

Θα μπορούσε ποτέ να επιλυθεί το ζήτημα του εκφοβισμού στον εργασιακό χώρο;

Σχεδόν οι μισοί από τους εργαζομένους που ανέφεραν εκφοβισμό, αντιμετώπισαν άμεσα το θύτη και του ζήτησαν να σταματήσει να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο. Από εκείνους που επέλεξαν αυτή την οδό, περίπου οι μισοί είπαν ότι είχε επιτυχία, ένα παρόμοιο ποσοστό βρήκε ότι δεν είχε κανένα αποτέλεσμα και ένα 11% είπε πως η συμπεριφορά του θύτη επιδεινώθηκε. Το 32% ενημέρωσαν το Τμήμα Ανθρωπίνου Δυναμικού για την κατάσταση, αλλά από αυτούς ένα 58% είπε ότι δεν ελήφθησαν μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

Όπως έχει προταθεί από την Career Builder, όσοι αισθάνονται ότι υπόκεινται εκφοβισμό στον εργασιακό τους χώρο, είναι θεμιτό να τηρούν αρχείο των περιστατικών εκφοβισμού, συμπεριλαμβανομένων του χρόνου και του τόπου, καθώς και των προσώπων που ήταν μάρτυρες των γεγονότων. Ακόμη, τα άτομα θα ήταν βοηθητικό να προτιμήσουν μια ευθεία, αλλά ταυτόχρονα ευγενική κατά το δυνατόν αντιμετώπιση, κατά την οποία θα γνωστοποιήσουν στον ή στους θύτες πως αισθάνονται, δίνοντάς τους συγκεκριμένα παραδείγματα της συμπεριφοράς τους. Τέλος, προτείνεται το άτομο να επικεντρώνεται στο στόχο και στην επίλυση της σύγκρουσης. Σε περίπτωση που επιλεγεί η οδός της άμεσης αντιμετώπισης, είναι βοηθητικό να επικεντρωνόμαστε στις αλλαγές που μπορούν να πραγματοποιηθούν, ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας για όλους.



Δεν υπάρχουν σχόλια: