"Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα..."

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Παιδική παραβατικότητα... πότε "οι κοπάνες" από το σχολείο γίνονται ανησυχητικές;


 "Έκανα κοπάνα ... γιατί δεν ξύπνησα την πρώτη ώρα"
"Έκανα κοπάνα ... γιατί δεν είχα διαβάσει για το διαγώνισμα"
"Έκανα κοπάνα ... γιατί τι θα έλεγαν οι άλλοι - πως είμαι φυτό;"
"Έκανα κοπάνα ... γιατί δεν πάω τον καθηγητή μου"
"Τα χέρια μου είναι ματωμένα γιατί σκαρφάλωσα τον τοίχο του σχολείου ... για να φύγω". 

Η παραβατικότητα όχι μόνο των νέων, αλλά και των παιδιών θεωρείται ότι είναι ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών. Όταν τα προβλήματα της αντικοινωνικής συμπεριφοράς γίνονται πιο σοβαρά, αρχίζουν να ξεφεύγουν πια από τα όρια της ζωής μέσα στην οικογένεια. Οι συνέπειες των παραπτωμάτων του παιδιού  μπορεί να οδηγήσουν τόσο το ίδιο, όσο και την οικογένειά του, σε μπλεξίματα με τις διωκτικές αρχές, ακόμη και στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Το παιδί μπορεί να φθάσει στο σημείο να κλέβει, να συμμετέχει σε βανδαλισμούς, να το σκάει από το σχολείο, να βιαιοπραγεί. Όχι μόνο αυτό, αλλά ερευνητικά δεδομένα καταλήγουν στο συμπέρασμα πως όσοι παρανομούν σε μικρή ηλικία έχουν μεγάλη πιθανότητα να διαπράξουν αργότερα σοβαρότερα αδικήματα.

Το σκασιαρχείο
            Πιστεύεται ότι το σκασιαρχείο είναι ίδιον των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Εντούτοις, υποστηρίζεται ότι, κατά ένα μεγάλο μέρος, αρχίζει από το δημοτικό σχολείο και παρατηρείται κυρίως στους άρρενες μαθητές. Η στάση και η συμπεριφορά του σκασιάρχη μαθητή είναι όψεις μιας γενικότερης, ευρύτερης αντικοινωνικής «διαταραχής». Υποφέρουν από άλλες διαταραχές, όπως είναι η νυχτερινή ενούρηση, το ψέμα, η περιπλάνηση μακριά από το σπίτι, η κλοπή, η επιθετικότητα. Παράλληλα, βιώνουν ένα ιστορικό αποτυχίας στα σχολικά μαθήματα, αλλά και στις διαπροσωπικές σχέσεις με τους δασκάλους και τους συμμαθητές τους. Τέλος, αρκετές φορές έχουν υιοθετήσει την αδιάφορη στάση των γονέων τους προς τη μόρφωση και τη νομιμότητα. Γενικά, μπορούμε να πούμε ότι ο αριθμός των απουσιών του παιδιού από το σχολείο αποτελεί έναν έγκυρο δείκτη για να προβλέψουμε την προσαρμογή του ως ενηλίκου.     

Βιβλιογραφική Πηγή:
Herbert, M., (1998) επιμέλεια Παρασκευόπουλος Ι. Ψυχολογικά προβλήματα παιδικής ηλικίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: